Op het gras

Wij liggen op het gras,
En kijken naar de wolken.
We zien allemaal figuurtjes,
Die de hemel bevolken.

Ze vervormen elke keer,
Een beetje groter,
Een beetje meer.

Ze betekenen iets,
Voor jou en mij.
Ze kijken naar ons,
Ja, ze zijn er wel bij.

Je bent onzichtbaar,
Voor iedereen behalve mij,
Niemand weet dat,
Dus maakt het me eigenlijk wel blij…

Zo kan niemand me pesten om mijn vriend,
Zelfs niet als ik het gewoon had verdient.
Ik dank je,
onzichtbaar mens.
Kom hier, dat ik je even omhels.