De directeur

Toen het lichaam werd gemaakt wilden alle lichaamsdelen directeur worden. De hersenen zeiden: Omdat wij alles beheersen en al het denkwerk doen, vinden wij dat wij directeur moeten zijn. De hand zei: Omdat ik al het werk moet doen om geld te verdienen om jullie te onderhouden, vind ik dat ik directeur moet zijn. De ogen zeiden: Omdat wij voor jullie moeten kijken en jullie moeten vertellen waar het gevaar loert, vinden wij dat we directeur moeten zijn. En zo ging het ook met het hart, de longen, de oren en de voeten. Totdat op het laatst de l*l sprak: ook deze eiste dat ie directeur zou worden. Alle anderen lachten om het idee dat de l*l directeur zou zijn. De l*l werd zo nijdig dat hij zichzelf blokkeerde en hij weigerde te functioneren. Al gauw ging de hersenen pijn doen, de ogen scheel staren, de voeten werden week, de handen werden slap en het hart en de longen worstelden om door te gaan. Totdat alle lichaamsdelen de hersenen smeekten om de l*l directeur te laten worden. En dat gebeurde: alle lichaamsdelen deden het werk en de l*l speelde rustig directeur en produceerde een hoop gezeik.

De moraal van het verhaal: JE HOEFT GEEN HERSENEN TE HEBBEN OM EEN DIRECTEUR TE ZIJN, MAAR JE MOET WEL EEN L*L ZIJN :))))

HOMEHOME