Sterrenhemel

onder een sterrenhemel van fluweel
dacht ik aan het mooiste juweel
dat ontstaan is in een eenzaam licht,
en waar ik het allerliefst over dicht.
het is de liefde wellis waar,
waardoor ik naar de sterren staar,
hetgeen waarvan ik huilen moet,
en bitter smaakt maar ook heel zoet
het mooiste waar ik naar verlang,
is een traan op mijn rechterwang.
niet afkomstig van mijn oog,
maar van iemand die zich naar mij boog.
ontroerd door de liefde die ik bezat,
en omdat hij dat nog altijd niet door had.
daarom dus eindig ik dit gedicht,
met een traan op de rechterkant van mijn gezicht.