Zenuwen in de buik  

ik voel de zenuwen in mijn buik
ver van je vandaan nog steeds
alleen de gedachte aan je te spreken
doet de vlinders in mijn buik opvliegen
een nummer op de radio
doet me op mijn nagels bijten
mijn handen trillen van de zenuwen
en je bent nu niet eens in de buurt
wat als ik wel bij je bent
zal mijn hart dan helemaal
door de strot gieren
zal ik me flauw voelen in je nabijheid
durf ik nog wel bij je in de buurt te komen
zal ik nog wel een woord durven te zeggen
wat zal ik voelen als ik weer zie die lach van je
durf ik je dadelijk nog wel in de ogen te kijken