Gericht op doel

Gericht op mijn enige doel,
zo verleidelijk dichtbij.
Steeds dat uitdagende gevoel
een klein lichtpuntje voor mij.

Van binnen een gevoel van rust
als mijn hand het voorwerp omsluit
en het ijzer mijn pols kust
om het dunste stukje huid.

Een weerspiegeling van de maan
op het ijzer in mijn hand
en in mijn diamanten traan
en houdt daar even stand.

Maar het ijzer beweegt,
gecontroleerd, niet te snel.
Alsof mijn hand te veel weegt,
maar geduld, hij komt er wel.

Langzaam ontstaat er een snee
en een mooie rode fontein
die mij meevoert naar de zee
waar alles beter zal zijn..