Troost  

waarom werd het niet serieus genomen

waarom komt het steeds terug in mijn dromen

geen bescherming en armen om in te schuilen

zonder deze troost blijft mijn hart maar huilen

 troost wat ik hard nodig had op dat moment

troost ik kon het niet vinden ik werd ontkend

ik moet er maar verder mee leren leven

waarom kon niemand mij die troost geven.

 het doet me pijn, verdriet en het maakt me kwaad

soms weet ik met mijn gevoelens geen raad

gedachtes en gevoelens ze zijn bij mij een warboel

kon iemand maar eens weten hoe ik me voel.

 ik ben getekend voor mijn hele leven

kan ik het ooit weer zin en vorm geven

kan ik ooit weer genieten van de dag

met een betrouwbare en eerlijke lach