Om de hoek  

Steeds als jij daar om de hoek verschijnt
Is de moed dat wat als eerst verdwijnt
Ik zou zo graag eens met je willen praten
Maar dan moet de moed me niet steeds vrlaten
Keer op keer weer wil je mee uit vragen
Afwezigheid van moed doet dat verdagen
Ik wou dat er een boek was dat ik kan lezen
Om mij van deze lafheid te genezen
Ik wou dat ik gewoon naar je toe kon gaan
Je laten weten dat ik weet van je bestaan
Gewoon ineens mijn armen om je heen slaan
En nooit meer van je zijde weggaan
Maar dat doel zal ik wel nooit bereiken
Hoe fijn het me ook zou lijken
Want de moed is het dat als eerste verdwijnt
Steeds als jij om de hoek verschijnt